آپدیت شدن نمونه سؤالات امتحانی

سلام عزیزان

من پست نمونه سؤالات امتحانی رو در آخرین لحظات و با یاری چندین نفر از دوستان اعم از خرپا و ... آپدیت کردم. مخصوصاً نمونه سؤالات راهسازی خیلی مهم بود چون دوشنبه امتحان راهسازیه؛ اگر بین دوستانتون کسی امتحان راهسازی داره سریعاً بهش خبر بدید که تو وبلاگ نمونه سؤالات راهسازی جدید قرار داده شد. با آرزوی موفقیت برای شما عزیزان.

 

نمونه سؤالات امتحانی

 

نکنید این کارها رو...!؟

نکنید این کارها رو...!؟

با تشکر از کاریکاتوریست هنرمند وبلاگ.

از این به بعد به لطف کمک کاریکاتوریست وبلاگ، ما وبلاگی تصویری و چشم نواز خواهیم داشت و هر از چند گاهی از کاریکاتور برای مطالبمون استفاده خواهیم کرد.

در مورد معرفی کاریکاتوریست هم باید بگم که این شخص کاریکاتوریسته و چون کاریکاتوریسته، کاریکاتوریست هم هست. دیگه بیشتر نمیتونم توضیح بدم چون دیگه دارم مستقیم اشاره میکنم. براش آرزوی موفقیت میکنم.

شما هم میتونید این کاریکاتور رو برای یادگاری save کنید. به نظر من که خیلی قشنگه.

تا پست بعدی

فصل امتحانات

با سلام.

برنامه امتحانی ساعت 10:30 به این شرح است :

 

استاتیک    رحیمی منجزی     703 و 704 .....

 

آره، باز هم امتحانات شروع شد؛ باز هم زمان دلهره و اضطراب و درس خوندن و شب بیدار موندن و امتحان دادن و احیاناً تقلب کردن فرا رسید. ما دانشجویان رشته عمران واحد اهواز هم که به خاطر میان ترم های منظم و کوییزهای همیشگی در طول ترم اونقدر درس خوندیم که اصلاً احتیاجی نداریم آخر ترم درس بخونیم، اگر هم لازم باشه فقط یه مرور ساده می کنیم، مگه نه؟

بالاخره امتحانات شروع شد؛ در طول ترم هر چقدر که تنبلی کردیم و میان ترم ها و کوییز ها و تمرین ها رو پشت گوش انداختیم ولی اینجا دیگه شوخی بردار نیست، اینجا دیگه نمیشه چیزی رو پشت گوش انداخت چون دراین صورت استاد محترم هم در هنگام تصحیح اوراق، وقتی که به برگه شما میرسه اون رو میندازه پشت گوشش! پس مواظب باشید.

این ترم دوباره امور شهریه بازی جدیدی ابداع کرده؛ من نمیدونم هدف مسئولین دانشگاه از این همه آزمون و خطا چیه؟ یعنی شما بعد از این همه سال که این دانشگاه راه افتاده هنوز به یک رویه ثابت برای قسمت های مختلف این دانشگاه نرسیدید؟ این کاغذ بازی ها چیه؟ پرینت امور شهریه که حتماً تاریخ صدورش باید 17 دی ماه به بعد باشه به همراه کارت دانشجویی یا یک کارت شناسایی معتبر عکس دار دیگه چه صیغه ایه؟ خوبه نگفتید یک ضمانت نامه معتبر به همراه 5 میلیون تومن وثیقه یا سند شش دانگ برای ضمانت برای حضور در جلسه امتحان با خودتون بیارید! مگه همون سیستم کارتهای ورود به جلسه عتیقه با کارتهای اجق وجق رنگی نارنجی و قرمز گل گلی چش بود ؟ اگر قراره تغیراتی بدید این تغییرات باید در جهت راحتی دانشجویان باشه نه در جهت اذیت و آزار و اسباب دردسر شدن. در ورودی شهید مهندسی، ببخشید فنی مهندسی تاریخ صدور یک یک پرینت ها رو نگاه میکنن تا ببینن کسی پرینتش مال قبل از 17 دی نباشه. خب بگید کاغذ رنگی تموم کردیم خودتون رو راحت کنید.

بگذریم، این روزها و دو هفته ای که گذشت مهمترین محلی که دانشجویان بهش مراجعه کردن و پر ازدحام ترین محلی که دانشجویان ممکنه در طول ترم تمام امیدشون به این محل باشه کپی های درون دانشگاه و مهمتر از اونها فتوکپی آقای اسکندریه؛ بله مهمتر از اونها فتوکپی آقای اسکندریه. تفاوت بین کپی های درون دانشگاه و آقای اسکندری خیلی زیاده؛ این اختلاف به حدیه که اساتید هم وقتی که میخوان جزوه یا جدولی رو برای استفاده دانشجویان به یکی از کپی ها بدن اولین گزینشون آقای اسکندریه؛ خب البته حق هم دارن. واقعاً اعتبار فتوکپی آقای اسکندری رو هیچکدوم از فتوکپی های دیگه ندارن. زودتر از همه فتوکپی ها مغازش رو باز میکنه، اغلب اوقات برای نهار مغازش رو نمیبنده، تا ساعت 8-9 شب مغازش رو تعطیل نمیکنه، با سرعت زیادی کار میکنه، اغلب اوقات خوش برخورده، خیلی خوش حسابه و روی پول خیلی حساس نیست و با اینکه زیر لوای دانشگاه نیست و هیچ اجباری نداره ولی هیچ وقت قیمت تعاونی برگی 15 تومن رو تغییر نمیده و این در صورتیه که من امروز که کارم به کپی ساختمون شهید بهشتی افتاد هر برگ یکرو رو برام 20 تومن حساب کرد و بر عکس کپی های دانشگاه هر وقت دستگاهش خراب میشه سریعاً آستین هاش رو بالا میزنه و دل و روده دستگاهش رو میریزه بیرون و شروع به تعمیر کردن میکنه تا کار بچه ها رو راه بندازه.

هدف من از اشاره به آقای اسکندری چیزی جز یک تشکر ساده نیست؛ ما آدما خیلی وقت ها با پدیده ها و افرادی سر و کار داریم که به علت یکنواختی و دائمی بودنشون اهمیت اونها رو درک نمیکنیم و روزی که اونها رو از دست میدیم تازه متوجه میشیم که چه شرایط خوبی داشتیم و درک نمیکردیم. به نظر من یکی از این شرایط وجود همین فتوکپی آقای اسکندریه که هیچ وقت دانشجویان از ایشون و مجموعش ناراضی نبودن. همیشه روابط عمومی یکی از مهمترین قسمت های فعالیت های تجاریه که این مورد یکی از علل موفقیت آقای اسکندریه که شاید خود آقای اسکندری به این مسئله واقف نباشه و این شرایط رو از روی اخلاق حسنه خودش انجام میده. به هر حال من براش آرزوی سلامتی و موفقیت میکنم.

در نهایت اگر عزیزانی هستن که هنوز خبردار نشدن باید بگم که من در پست قبلی یعنی همین پست پایینی نمونه سؤالات امتحانی بعضی از اساتید رو گذاشتم که شما عزیزان به راحتی به نمونه سؤالات امتحانی دسترسی داشته باشید؛ البته علاوه بر اون من لینک این پست رو در قسمت پیوندهای وبلاگ هم گذاشتم که همیشه بتونید به راحتی به این پست دسترسی داشته باشید. خبر این نمونه سؤالات رو به بقیه دوستان و همکلاسی هاتون هم بدید که اونها هم بتونن استفاده کنن.

تا پست بعدی خداحافظ.

نمونه سؤالات امتحانی

 

نمونه سؤالات امتحانی

با سلام.

بالاخره خدا یاری کرد و من تونستم به اون ایده ای که از مدتها پیش در ذهنم بود جامه عمل بپوشونم؛ بله من مدتها بود دنبال این بودم که نمونه سؤالات امتحانی اساتید رو تو وبلاگ و برای استفاده عموم دانشجویان عمران بزارم که بچه ها قبل از اینکه روی صندلی جلسه امتحان بشینن سؤالات ترم های قبل اون استاد رو دیده باشن و یک آمادگی اولیه داشته باشن. نتیجه این شد که من با کمک "خرپا" نمونه سؤالات رو گیر اوردم و خرپا زحمت اسکن کردن اونها رو کشید و این هم نتیجه کار.

این پست که به عبارتی لینک دونی نمونه سؤالات امتحانیه، همیشه در حال تکمیل خواهد بود و ممکنه حتی تا چند روز آینده هم چندین لینک دیگه به این لینک ها اضافه بشه که ممکنه مربوط به دروسی باشه که الآن لینکشون وجود نداره مثل مکانیک سیالات و...

من برای این مسئله خیلی زحمت کشیدم، از پیدا کردن نمونه سؤالات از افراد و کپی های مختلف و اسکن کردن اونها گرفته تا ویرایش با fotoshop و آپلود کردن و تست کردن و قرار دادن تو وبلاگ که هر کدوم از این مراحل خیلی وقت گیر بود؛ تنها انتظاری که من از شما عزیزان در مقابل این زحمت ها دارم اینه که اگر نمونه سؤالات دیگه ای علاوه بر اینهایی که من استفاده کردم در اختیار دارید ازتون خواهش میکنم که اون ها رو اسکن کنید و چون ممکنه حجمشون زیاد باشه اوها رو zip کرده و برای من میل کنید چون سود این نمونه سؤالات در ابتدا به شما و دوستان و همکلاسی هاتون میرسه و در آخر به من.

در ضمن من از گذاشتن نمونه سؤلات دروس مختلفی که آقایان ساجدی و تمنا تدریس میکنن در این وبلاگ معذورم و امیدوارم که شما منظور من رو از این تصمیم درک کنید چون دیگه احتیاجی به توضیح مکررات نیست. امیدوارم که این نمونه سؤالات به دردتون بخوره.

در امتحانات موفق باشید .

 

 

آب و فاضلاب و پروژه :

آقای جوهرزاده :

[1-1] [2-1]

 

بتن1 :

آقای رمضان نیا :

[1-1][2-1] , [2] , [3] , [4] 

 

بتن2 :

آقای هولاکویی :

[1] , نمودار یک

 

تحلیل1 :

آقای گندمکار :

[1] [2]

 

تحلیل2 :

آقای گندمکار :

[1]

 

ترافیک :

آقای توحیدی :

[1-1],[2-1],[3-1],[4-1],[5-1],[6-1] , [1-2],[2-2],[3-2]

 

دینامیک :

آقای رحیمی منجزی :

[1-1][2-1]

 

راهسازی :

آقای توحیدی :

[1-1] [2-1] [1-2] [2-2] [3-2] [1-3] [2-3] [3-3] [1-4] [2-4] [3-4] 

 

زلزله :

آقای رمضان نیا :

[1] , [2] , [3] , [4] , [5] , [6] , [7]

 

فولاد1 :

آقای جرجرزاده :

[1] 

 

فولاد2 :

آقای جرجرزاده :

[1] , [2] 

 

متره :

آقای خوشنویس :

[1] , [2]  

 

مقاومت مصالح :

آقای رئوفی :

[1-1],[2-1] , [1-2],[2-2],[3-2]

 

مکانیک خاک :

آقای مسیح پور :

[1-1],[2-1] 

 

هیدرولیک :

آقای فتحی :

[1-1],[2-1] 

تجهیز امکانات-نخواستن یا نتوانستن

با سلام. این ترم هم تقریباً تموم شد و تا امتحانات ده روز بیشتر نمونده. در طول ترم هر چقدر زحمت کشیدیم (و یا احیاناً گذاشتیم که در این ده روز بکشیم) دیگه الآن موقه اونه که خودمون رو برای برداشت آماده کنیم. من باز هم مثل ترم قبل آرزو میکنم که برداشت خوبی داشته باشید و محصولتون رو آفت نزنه...!؟

من مدت ها دنبال موقعیتی میگشتم که در مورد آزمایشگاه ها، محل و مقدار فضای اونها، وضعیت وسایل آزمایشگاهی و تلاش مدیریت گروه برای بهبود این وضعیت مطلبی بنویسم و کلاً وضعیت آزمایشگاه ها رو برای شما عزیزان مخصوصاً شما دوستان سال پایینی توضیح بدم.

در ابتدا باید این رو توضیح بدم که خود کلمه "آزمایشگاه ها" اشتباهه چون ما یک آزمایشگاه بیشتر نداریم و این آزمایشگاه کاربری های مختلفی اعم از آزمایشگاه مصالح ساختمانی، تکنولوژی بتن و آزمایشگاه مکانیک خاک داره. در مورد خود وضعیت آزمایشگاه و وسایل اون زیاد توضیح نمیدم چون اظهر من الشمسه و دیگه احتیاجی به توضیح بیشتر نداره؛ این درس آزمایشگاهی رو که ما در طول ترم طی میکنیم رفع تکلیفه نه چیزه دیگه، که این وسط علاوه بر کمبود وسایل، جدی نگرفتن دروس آزمایشگاهی توسط یک سری از اساتید خودش مزید بر علت شده.

ما دانشجویان همیشه دم از کمبود امکانات میزنیم و اعتقاد داریم که مدیران و اعضای هیئت علمی گروه عمران هیچ تلاشی برای بهبود این وضعیت نمیکنن ولی با تحقیقی که من در این چند روزه اخیر کردم به کل ماجرا و روندی که برای بهبود این وضعیت طی شد پی بردم که برای شما تعریف میکنم، دیگه قضاوتش با شماست.

از اواخر سال 82 که آقای خیاط برای اولین بار درس آزمایشگاه مکانیک خاک رو میگیره، در گروه عمران انگیزه ای برای بهبود این وضعیت اسف بار آزمایشگاه شکل میگیره که البته در اون موقع مدیریت گروه عمران به عهده آقای ساجدی بود. آقای توحیدی و آقای خیاط شروع به بررسی و برآورد وسایل مورد نیاز آزمایشگاه میکنن و نهایتاً لیست جامع و کاملی از وسایل مورد نیاز رو آماده میکنن که در این لیست، وسایلی وجود داشت که در کل منطقه جنوب منحصر به فرد بودن و اساتید بنام کشور اعلام امادگی میکنن که در صورت خرید چنین وسایلی توسط واحد اهواز اونها تزهای دکترای خودشون رو به این دانشگاه میارن که البته این مسئله هم باعث افتخار رشته ما میشد و هم سطح علمی ما رو بالا میبرد و هم باعث درآمدزایی میشد.

بگذریم. آقایان توحیدی و خیاط بعد از تهیه لیست، برای صحبت با شرکت های سازنده وسایل آزمایشگاهی و گرفتن قیمت و پرسیدن شرایط گارانتی و مسائل تخصصی تر به تهران سفر میکنن که در این ماجرا دانشگاه خیلی از اونها حمایت نمیکنه و فقط هزینه ایاب و ذهاب اونها رو تقبل میکنه. این اساتید بعد از صحبت و رایزنی با شرکت های مختلف و گرفتن بروشورها و کاتالوگ های تخصصی، لیست کامل و دقیقی از قیمت وسایل آزمایشگاهی مورد نیاز رو تحویل واحد اهواز و ریاست دانشکده فنی مهندسی، آقای شهرویی میدن. تا قبل از این ماجرا آقای شهرویی همیشه این اعتقاد رو داشت که اعضای هیئت علمی گروه عمران هیچ وقت پیگیر خرید وسایل و تجهیز آزمایشگاه های رشته عمران نیستند؛ ولی حالا که لیست وسایل، همراه با قیمت دقیق اونها مشخص شد از طرف آقای شهرویی هیچ پیگیری برای خرید و مذاکره انجام نمیشد و این لیست و درخواست در دستگاه معاونت اداری-مالی مسکوت موند.

در این بین معاونت مالی اداری هم عوض شد و آقای جمالی جای خودش رو به آقای ابوالحسنی داد که ایشون هم کل روال طی شده رو زیرسؤال برد و روند طی شده رو رد کرد. باز هم با اصرار آقایان توحیدی و خیاط، نماینده انحصاری شرکت ELE انگلستان که یکی از قوی ترین شرکت های ساخت وسایل آزمایشگاهیه به واحد اهواز میاد و بعد از صحبت با آقای گندمکار لیست قیمت نهایی وسایل شرکت مطبوعشون رو ارائه میکنه و گروه این لیست نهایی رو به معاونت اداری-مالی و معاونت پژوهشی تحویل میده ولی تا الآن از طرف آقای شهرویی هیچ حرکت مثبتی انجام نشده.

بعد از تعویض مدیریت گروه و جانشینی آقایان گندمکار و احمدی که زیاد به مذاق آقای شهرویی خوشایند نبود این بیخبری و یا به عبارتی مخالفت بیشتر نمایان شد و هر چه اعضای هیئت علمی بیشتر اصرار میکردن از اون طرف سنگ اندازی بیشتری میشد.

این مخالفت ها حتی در مورد اتاق های آزمایشگاه هم وجود داره. اگر یادتون باشه اتاق دوم، سمت راست ساختمان شماره2 سابقاً آزمایشگاه مقاومت مصالح بوده که بین رشته های مکانیک و عمران مشترک بود که این آزمایشگاه به انتهای راهرو منتقل شد و این اتاق خالی موند. اعضای هیئت علمی و بعضی از دانشجویان به آقای شهرویی اصرار میکنن که این اتاق به رشته عمران تعلق بگیره تا این وضعیت رقت بار کمی بهتر بشه که آقای شهرویی ادعا میکنه که این اتاق رو میخواد به رشته فیزیک اختصاص بده که اگر اشتباه نکنم این اتاق هم به بقیه آزمایشگاه های رشته مکانیک افزوده شد. نمیدونم از تعداد آزمایشگاه های رشته مکانیک اطلاع دارید یا نه! رشته مکانیک دو آزمایشگاه ارتعاشات و برق جنب سالن تربیت بدنی، یک آزمایشگاه اتومکانیک در ساختمان شماره2 و دو آزمایشگاه مقاومت مصالح و مکانیک سیالات داره (این دوتای آخر با رشته عمران مشترک هستن) که این اتاق خالی هم به اونها اضافه شد.

مسئله جالب اینجاست که الآن یک سوله در پشت دانشگاه آزاد در حال ساخته که این سوله که با هزینه ای بالای 500 میلیون تومان در حال ساخت و تجهیزه، کاملاً متعلق به رشته مکانیک و متالورژیه. به هر حال ریاست دانشکده شدن یک سری مزیت هایی هم باید داشته باشه، این قانون نانوشته کشور ماست. غیر از این سوله یک ساختمان 4 طبقه آزمایشگاهی نیز در حال ساخته که از طرف مدیریت گروه عمران و مخصوصاً شخص آقای احمدی برای اختصاص طبقات همکف و اول این ساختمان به رشته عمران چانه زنی شد که توافقات اولیه با مهندس نظری معاونت عمرانی دانشکده حاصل شد ولی باز هم آینده این مسئله در دستان شخص آقای شهرویی ریاست دانشکده فنی مهندسیه که بعیده با این مسئله موافقت کنه.

ولی چرا؟ این همه کارشکنی چرا؟ این همه سنگ اندازی چرا؟ آیا این همه مخالفت با ارتباط صمیمی و کاری و پشت پرده آقای شهرویی و آقای ساجدی ارتباطی نداره؟ چرا آقای شهرویی بارها و بارها از انتصاب آقایان گندمکار و احمدی به این سمت ها نارضایتی خودش رو اعلام کرده؟ به نظر شما این امر محتمل نیست که آقای شهرویی در نظر داره تا این اتهام رو به مدیر گروه های جدید وارد کنه که اونها توانایی مدیریت و پیشبرد امور رو ندارن و برای مسائلی مثل تجهیز آزمایشگاه قدرت و جدیت کافی رو ندارن تا به این وسیله از آب گل آلود ماهی بگیره و آقای ساجدی رو مجدداً بر روی کرسی ریاست گروه بنشونه؟ آقای شهرویی، شما که اعتقاد داشتی کسی در گروه عمران پیگیر وسایل آزمایشگاهی نیست، به نظر شما آیا اعضای هیئت علمی حجت رو بر شما تمام نکردن؟ آیا الآن لیست وسایل مورد نیاز به همراه قیمت اونها در معاونت اداری-مالی موجود نیست؟ آیا این اساتید هیئت علمی نبودن که یک هفته کامل در تهران به دنبال وسایل آزمایشگاهی بودن؟ این چوب لای چرخ گذاشتن شما چه دلیلی میتونه داشته باشه؟ آیا اعتلای رشته عمران باعث افزوده شدن بر افتخارات و فتح الفتوحات شما نمیشه؟ آیا این دانشگاه دیگه احتیاجی به این رشته نداره؟

قضاوت این مسئله رو بر عهده شما عزیزان میزارم که میتونید جلوی خیلی از کارشکنی ها رو بگیرید، برای خیلی از تغییرات فشار بیارید و حتی با امضا کردن یک نامه کسی رو از پستش به زیر بکشونید که هیچ مافوقی قدرت برکنار کردن اون رو نداشته. من منتظر نظرات شما هستم.

یک توطئه منفی و یک عزم مثبت (نوشته شده توسط بچه انجمنی)

 

و اما ادامه ماجرا...

دلیل اینکه من افتخارات انجمن رو نوشتم علاوه بر اینکه می خواستم شما عزیزان با فعالیت ها و افتخارات کسب شده انجمن آشنا بشید، می خواستم ماجرایی رو تعریف کنم که تا مرحله اجرا پیش رفت ولی با تلاش و کمک افراد مثبت بی طرفی که حرف حق رو قبول داشتند این توطئه خنثی شد.

ماجرا از این قراره که از چند هفته قبل زمزمه ها و شایعه هایی مبنی بر اینکه اتاق انجمن علمی رو از بچه های انجمن بگیرن شنیده میشد. این شایعه روز به روز قوی تر میشد تا اینکه به آستانه اجرا نزدیک شد. با تحقیقی که بچه های اصلی و عضو شورای مرکزی انجمن کردن معلوم شد که قضیه صحت داره و قراره بچه های انجمن علمی عمران رو از این اتاق بیرون کنن و یک کانتکس تو محوطه به اونها بدن که مثل لونه مرغ میمونه و فضای خیلی کوچیکی داره و چون از ورق فولادی عایق ساخته شده تو تابستون مثل کوره و تو زمستون مثل یخچاله. کاشف به عمل اومد که قراره به جای هیئت علمی عمران بچه های هسته علمی عمران بسیج دانشجویی در این اتاق مستقر بشن و این در حالی بود که این تشکل اصلاً هنوز رسماً افتتاح نشده و هنوز زیر لوای بسیج در شرف تأسیس و شروع فعالیته. بعد از پخش شدن این زمزمه که قراره اتاق انجمن علمی عمران رو از بچه های انجمن بگیرن، اعضای بسیج شروع به تحرکاتی در جهت تضعیف روحیه و جا انداختن این مسئله کردن و هر روز یکی از این برادران بسیار محترم بسیجی پرمشغله رو میفرستادن تا بیاد از بچه های انجمن بپرسه آیا اتاق تخلیه شده یا نه و این در حالی بود که این مسئله اصلاً تصویب نشده و هیچ دستور و یا ابلاغیه ای به دست انجمن علمی نرسیده بود.

خب مسئله و مشکل به وجود اومده مسئله کمی نبود. افرادی داشتن چشم بر این همه افتخارات و فعالیت ها میبستن و برای منافع شخصی و گروهیشون و مشکلات شخصی که با یک سری افراد خاص تو انجمن علمی عمران داشتن و از روی قصد و غرض و برای انتقام گیری این ظلم رو در حق همه مجموعه عمران اعم از همه دانشجویان، اعضای انجمن علمی و اساتید و هیئت علمی رشته عمران که بعضاً همکاری بسیار خوبی با انجمن علمی دارن روا می کردن. ولی بچه های انجمن بیکار ننشستن و شروع به پیگیری کردن. از مسئولین مختلف سؤال شد و در آخر این حلقه به آقای شهرویی ختم شد و مشخص شد که آقای شهرویی چنین دستوری داده که در اتاق فعلی انجمن علمی عمران، هسته علمی عمران بسیج دانشجویی قرار بگیره و بچه های انجمن علمی به یکی از کانتکس های محوطه منتقل بشن. آقای شهرویی چون خودش از بابت انجمن علمی مکانیک و انجمن مهندسین مکانیک ایران خیالش راحته در حال حاتم بخشی بود و این در حالیه که خود بچه های بسیج خیلی اصراری به این کار نداشتن. بعد از اینکه مشخص شد این مسئله زیر سر آقای شهروییه صدریان زاده (دبیر انجمن علمی عمران) با آقای شهرویی صحبت میکنه که آقای شهرویی میگه:«من اینطوری تصمیم گرفتم و اینطوری خواهد شد.»

بعد از اون، صدریان زاده این مسئله و گفته های آقای شهرویی رو با دکتر پاشا معاونت پژوهشی در میون میزاره و ایشون میگه اصلاً تصمیم گیری این مسئله با آقای شهرویی نیست (یعنی اصلاً به اون ربطی نداره) و ایشون میگه که نه، اصلاً چنین مسئله ای منتفیه. در نهایت بچه های انجمن برای مشخص شدن نهایی ماجرا با تهران و خود شخص آقای شریف آزاده مشاور آقای جاسبی و مسئول انجمن های علمی و ادبی دانشگاه های آزاد کل کشور مکاتبه میکنن که اونها میگن واحد اهواز اصلاً اجازه چنین کاری رو نداره و در صورت مشاهده چنین مسئله ای با اونها برخورد خواهد شد و به بچه ها میگن که در صورت اجرای این مسئله و این جابجایی یک شکواییه بنویسید و به امضای اعضای انجمن علمی و اساتید هیئت علمی برسونید و برای ما بفرستید که در اسرع وقت با تماس با ریاست واحد، اتاق رو به شما برگردونیم؛ که مثل اینکه این شکواییه نوشته و توسط این افراد امضا شد و در صورت عملی شدن ماجرا آماده فرستادنه.

به هر حال خیال بچه ها از بابت این مسئله راحت شد.

ولی...

خبر شگفت انگیز این بود که مشخص شد چرا آقای شهرویی اصرار بر این جابجایی داشته و داره. دلیل این همه اصرار آقای شهرویی این بود که ایشون برای پذیرش در دوره دکترا احتیاج به 30- 40 درصد بسیج فعال داره و ایشون خودش داوطلبانه و برای منافع شخصیش و برای گرفتن تأییدیه همون 30- 40 درصد حاضر به این کار شده و خیلی هم مصرره. آدم این خبر رو که میشنوه جز خندیدن کار دیگه ای نمیتونه بکنه که یک چنین شخصی که سمت ریاست دانشکده فنی مهندسی یک واحد بزرگ دانشگاه آزاد رو داره برای منافع شخصیش تن به چه کارهایی میده. آقای شهرویی ما که ازت گذشتیم ولی امیدواریم خدا هم ازت بگذره که در حق بچه های عمران ظلم میکنی.

به هر حال پرونده این ماجرا به صورت بسیار عبرت انگیزی بسته شد. عبرت برای افرادی که از سمت هاشون در حق بعضی ها ظلم میکنن؛ به بعضی ها امکانات نامشروع میدن و از بعضی ها امکاناتی رو که حقشونه ازشون میگیرن.

نکته جالب اینجاست که در این ماجرا اساتید و اعضای هیئت علمی اعم از آقایان گندمکار و احمدی و رمضان نیا و توحیدی بسیار کمک کردن و از بچه های انجمن حمایت کامل کردن و با مشورت و راهنمایی و اطمینان خاطر اونها بود که بچه ها با آرامش خاطر نمایشگاه هفته پژوهش رو برگزار کردن. این عزیزان بودن که با مسئولین رایزنی کردن و رایزنیشون هنوز هم ادامه داره. دلگرمی بچه های انجمن به حمایت این اساتید بود که من به نمایندگی از بچه های انجمن ازشون تشکر میکنم.

نظر شما در مورد این ماجرا چیه؟

جزئیات زلزله لالی

افتخارات انجمن (نوشته شده توسط بچه انجمنی -آژند سابق-)

با عرض سلام خدمت شما دوستان و مخاطبان عزیز

من معذرت می خوام که اینقدر دیر به دیر مطلب برای وبلاگ می نویسم، آخه هماهنگی و ارتباط با جوجه بنا و مطلب نوشتن و بررسی کرن تا نهایی شدن و آماده شدن واسه وبلاگ به هر حال زمان گیره. در مورد تعویض اسمم هم باید بگم که بنا به دلایلی که از بالا (جوجه بنا) دیکته شد من مجبور به تعویض اسم شدم.

اما از این مسائل که بگذریم میرسیم به قولی که من به جوجه بنا داده بودم که افتخارات و فعالیت های مهم این چند ساله اخیر انجمن علمی عمران واحد اهواز رو برای شما دانشجویان عزیز این رشته معرفی کنم. در ابتدا باید این نکته رو متذکر بشم که شاید شما از عنوان بعضی از این افتخارات و یا کثرت اونها به این نتیجه برسید که این افتخارات کم اهمیت و بسیار سهل الوصول هستن و در هر کنفرانس سالانه ای که برگزار میشه 100 یا 200 تا از این مقام ها اهدا میشه که به هر حال یکی هم به انجمن علمی واحد اهواز میرسه. نه عزیزان، اینچنین نیست.

انجمن علمی واحد اهواز واقعاً یکی از فعال ترین و علمی ترین و پرافتخارترین انجمن های علمی در بین تمام دانشگاه های سراسر کشوره. دلیل این مدعا هم عنوان ها و سمت های حال حاضر در سازمان علمی پژوهشی دانشجویان عمران هست که در زیر هم ذکر شده. اگر شما کمی تحقیق کنید و به مقام های کسب شده توجه کنید که توسط چه دانشگاه های معتبری کسب میشن و متوجه بشید که انجمن علمی واحد اهواز با چه دانشگاه هایی (اعم از صنعتی شریف، امیر کبیر، علم و صنعت، صنعتی اصفهان و ...)رقابت کرده، به تلاش بچه های انجمن اعم از اونهایی که فارغ التحصیل شدن و اونهایی که هنوز در حال تحصیل هستن پی می برید. ارزش این مقام ها زمانی بیشتر نمود پیدا میکنه که شما امکانات دانشگاه خودمون رو مثلاً با امکانات دانشگاه صنعتی شریف یا حتی همین دانشگاه شهید چمران خودمون مقایسه کنید که هیچ وقت نتونستن چنین افتخاراتی رو کسب کنن.

البته هدف من از گفتن این افتخارات منت گذاشتن و قیافه حق به جانب گرفتن نیست؛ انجمن همیشه منتقدینی مثل جوجه بنا داشته و داره که خیلی از این انتقادها بجاست، ولی امکانات ما محدود و دست و بال ما بستست. ما واقعاً برای همین چند برنامه ای که بعد از مدت ها تدارک میبینیم (مثل بازدید یا شرکت در یک کنفرانس علمی رشته عمران) اونقدر با مشکلات و ناهماهنگی های اداری این دانشگاه دست و پنجه نرم میکنیم که ناامید میشیم و یا ما از کوره در میریم یا مسئولین؛ که البته از کوره در رفتن مسئولین همراه با برخوردهای شدید و کمیته انضباطیه که اتفاقاً در زمان مهندس گلابی سابقه هم داشته. ولی ما باز هم سعی میکنیم که به انتقادها توجه کنیم و برای رفع مشکلات سعی کنیم.

و اما می رسیم به مقام های کسب شده رشته عمران که بچه های انجمن، همه جا با احساس غرور این بندها رو برای دیگران میخونن چون هیچ کس غیر از خودشون لذت و افتخار این عنوانین رو درک نمیکنه. عنوانینی که تعداد قابل توجهی از اونها مقام اولی هست:

 

 

1-دوازدهمين و آخرین كنفرانس دانشجويان عمران سراسر كشور:

كسب مقام اول در تعداد مقالات ارسالی توسط اعضا انجمن (مقام دوم دانشگاه علم و صنعت برگزار كننده كنفرانس)

كسب مقام اول در بخش راه (به عبارتی كسب يك مقام از بين 8 مقام برتر در كليه گرايشها)

 

2-كسب مقام اول در تعداد مقالات ارسالی به يازدهمين كنفرانس سراسری دانشجويان عمران كشور(دانشگاه هرمزگان) و كسب مقام سوم در گروه تكنولوژی بتن (به عبارتی کسب يك مقام برتر از 7مقام برتر كشور)

 

3-كسب مقام اول در بخش مقالات پوستری در دهمين كنفرانس سراسری دانشجويان عمران سراسر كشور(دانشگاه اميركبير)

 

4-كسب مقام دوم در بخش سازه در نهمين كنفرانس سراسری دانشجويان عمران (دانشگاه زاهدان)

 

5-انتخاب به عنوان انجمن برتر در بين كليه واحدهای دانشگاه آزاد كشور

 

6-عضو شورای مركزی سازمان علمی پژوهشی دانشجويان عمران سراسر كشور

 

7-مسئول كميسيون انتشارات سازمان علمی پژوهشی دانشجويان عمران سراسر كشور

 

8-كسب مقام اول در مسابقات كشوری ساخت خرپای ماكارانی در دانشگاه آزاد واحد علوم تحقيقات تهران

 

9-كسب مقام اول در مسابقات كشوری تير سراسری دانشگاه كاشان

 

10-برگزاری بی نظير سومين جشنواره سراسری دانشجويان عمران سراسر كشور

 

11-برگزاری مكرر كنفرانسهای علمی در دانشگاه

 

باورتون شد؟ دیدید که انجمن علمی چه فعالیت هایی کرده؟

شما هم میتونید ما رو در انجمن علمی کمک کنید. انجمن متعلق به شخص یا اشخاص خاصی نیست، همه ماها اعم از من و بچه های انجمن به هر حال یک روز از اینجا میریم و این انجمن مثل یک میراث به بقیه خواهد رسید. من به نمایندگی از بچه های اصلی انجمن از همه شماها دعوت میکنم که به انجمن بیاید و از تاریخ ارسال مقالات مطلع بشید و مقالات خودتون رو بفرستید. همه اون عزیزانی که مقام های کشوری کسب کردن مثل شما یه دانشجوی ساده بودن ولی تلاش کردن.

اما هدف اصلی من از گفتن این افتخارات، جریاناتیه که در این چند هفته اخیر برای انجمن پیش اومده که من در پست بعدی مفصل در مورد اون توضیح خواهم داد. خوشحال میشم نظرتون رو در مورد مطالبی که گفتم بدونم.

گزارش اختتامیه نمایشگاه هفته پژوهش

با سلام.

من در این هفته به دلیل تعدد موضوعات و جریانات و حوادث پیش اومده لازم بود چندین بار آپدیت کنم که به دلیل اینکه ممکن بود بازدیدکنندگان، پست های قبلی رو نخونن باید صبر میکردم تا از آپدیت شدن هر پست حداقل دو یا سه روز بگذره؛ به همین دلیل گزارش جلسه تقدیر از غرفه داران نمایشگاه هفته پژوهش رو با چند روز تأخیر در وبلاگ قرار میدم؛ به هر حال میخواستم دلیل این تأخیر رو بدونید.

روز یکشنبه همین هفته یعنی 27 آذرماه، ساعت 10 صبح و در آمفی تئاتر دانشگاه، مراسم تقدیر از غرفه داران نمایشگاه هفته پژوهش بود که بچه انجمنی(همون آژند سابق –چون تغییر اسم داده–) از ما هم دعوت کرده بود که هم برای تماشا و هم برای تهیه گزارش، در این مراسم حضور داشته باشیم. از بدو ورود ما که تقریباً ساعت 10 بود، اون عزیز نوازنده ارگ مشغول هنرنمایی بود. مراسم، مثل همه مراسم های دیگه این مرز و بوم با 15-20 دقیقه تأخیر شروع شد؛ مجری سبز پوش بسیار با نمک این مراسم در روی صحنه شروع به صحبت کرد که مسئولین هم اعم از آقایان گلابی، پاشا، حجة الاسلام قاضی مرعشی و آقای ترکاشوند با ورود خودشون به جلسه رسمیت دادن. دانشجویان هم کم کم وارد سالن شدن و کار به جایی رسید که بعضی از دانشجویان به دلیل اینکه جایی برای نشستن نداشتن تمام برنامه رو ایستاده تماشا کردن. به هر حال یک چنین مراسمی برای ما دانشجویان این واحد بسیار جالب توجه و هیجان انگیز و نادره و این در حالیه که در دانشگاه های دیگه از چنین مراسمی اصلاً استقبال نمیشه چون خیلی عادیه.

مراسم عبارت بود از سخرانی های این عزیزان نام برده شده به همراه موزیک متن بین سخنرانی ها و همراه با اجرای زنده موسیقی توسط همون نوازنده ارگ و یک خواننده خوش الحان.

سخنرانی ها هم جالب بود؛ اول آقای گلابی اومد سخرانی کرد که بلا نسبت شما انگار داشت با یک سری گوسفند صحبت میکرد، با ادبیاتی صحبت میکرد که فقط لایق خود ...ش بود، بعد از اون آقای مهندس پاشا سخرانی کرد که افه ی تواضع گذاشت و در آخر هم حجة الاسلام قاضی مرعشی مجلس رو با نماز جمعه اشتباه گرفت و سه چهار خطبه سخنرانی کرد.

سپس مجری اعلام فرمود که به دلیل اینکه باز هم ریاست دانشگاه آزاد واحد اهواز نتونستن خودشون رو به این جلسه برسونن تقدیرنامه های چاپ شده به این منظور رو بعداً خود آقای طاهری شخصاً به غرفه داران اهدا خواهند کرد(خیلی زشته، قدردانی از غرفه داران اون هم به صورت نسیه)؛ ولی برای خالی نبودن عریضه به سه پژوهشگر نمونه انتخاب شده، سکه اهدا شد. نکته جالب مسئله اینجاست که یکی از این سه پژوهشگر نمونه خود آقای مهندس پاشا معاونت پژوهشی جدید بود(آقایون، شما یکم بیشتر خودتون رو تحویل بگیرید، یکم بیشتر برای خودتون نوشابه باز کنید، خجالت نکشید، تعارف رو بزارید کنار).

به هر حال بعد از چند اجرای موسیقی که با استقبال خیلی خوب بچه ها همراه بود (بعضی از عزیزان اونجا رو با مجلس عروسی اشتباه گرفته بودند و شادی خودشون رو با هلهله و حرکات موزون ابراز می کردن) نوبت به سخنرانی نماینده دانشجویان رسید. نماینده دانشجویان کی بود؟ آقای احسان رزاز که یکی از بچه های سال بالایی (خیلی بالا) رشته عمرانه. آقای احسان رزاز صحبت هاش رو با شعر "دوباره می سازمت وطن، اگر چه با خشت جان خویش..." شروع کرد که با استقبال و تشویق بچه ها روبرو شد. بعد اسم آقای میثم صدریان زاده (دبیر انجمن علمی عمران) رو برد و از بچه ها خواست که اونو تشویق کنن و گفت که قرار بوده ایشون صحبت کنه ولی بنا به دلایلی! (مثل اینکه به نشانه اعتراض نیومد بالا صحبت کنه) من اومدم. ایشون هم از همه بچه ها و غرفه داران و اعضای انجمن های علمی تشکر کرد و فقط تونست به اسم غرفه های کاریکاتور، ادبیات و پرستاری اشاره کنه و فکر کنم به دلایل فشاری که روش بود به هیچ کدوم از ماجراهایی که اتفاق افتاده بود هیچ اشاره ای نکرد که البته حتی همین اسم اوردن هم باعث شد بعداً یک برخوردی با اون و دبیر انجمن بشه.

بگذریم، بعد هم دو تا عزیز بسیار شیک پوش و خوش قیافه و خوش بر و رو به شیوه بسیار محترمانه و مدرنی شروع به پذیرایی کردن که بهتره من چیزی در مورد این قسمت ماجرا نگم که موجب آبرو ریزی میشه.

در آخر هم خود مجری که دید جلسه بسیار رسمی و مهمه، خودش یه دهن آواز لری خوند که باز هم بچه ها به شدت استقبال کردن. این هم از اختتامیه نمایشگاه هفته پژوهش. جای شما خالی، آهنگ ها بدجوری 6 و 8 بود...!

این هم عکس های اختتامیه؛ با تشکر از عکاس وبلاگ.

 

 

 

متن زیر که بی مناسبت با این جریانات نیست برگفته از نشریه طعم طنزه که چند روزی میشه که در دانشگاه در حال فروش و توزیعه. با تشکر از گرداندگان این نشریه.

 

حيف، حيف كه مجبورم بمانم و فدا شدنم را ببينم. بمانم و با چشمان خود نظاره كنم كه چگونه در حقم اجحاف مي‌شود. بمانم و ناعدالتي‌ها و دزدي ها و چپاول ها و زشتي ها را نظاره كنم. پوستم را كندند و آهم را نشنيدند.

حيف،حيف كه مجبورم بمانم آنهم براي قيد و بندهايي كه به پايم بسته شده تا نتوانم دم بزنم. اما روزي كه كارد به استخوانم برسد، تمام بندها دريده خواهد شد.

حيف، حيف كه مجبورم بمانم و الا رها از اينهمه افكار تشنج زا به ميدان خواهم آمد و با همين دو دست خسته و با همين خاك و با همين امكانات نشان خواهم داد كه مي‌شود گل روياند.

یا علی.