ترم دوم سال تحصیلی 84-85 هم مثل ترم های گذشته تموم شد بدون تغییر محسوسی در هیچ یک از قسمتهای آموزشی یا پژوهشی یا صنفی(منظورم از مسائل صنفی امکانات رفاهی و خدماتیه که باید ارائه بشه که بعضاً اصلاً ارائه نمیشه و بعضاً ارائه میشه ولی نه در شأن دانشجویان؛ البته در یک سری موارد خیلی نادر استثنا هم وجود داره که خود کلمه استثنا بیانگر همه چیزه). اما این ترم از نظر پژوهشی در رشته عمران از طرف انجمن علمی عمران فعالیت هایی انجام شد که حداقل از نظر کمیت قابل توجه بود هر چند از نظر کیفیت خیلی قابل دفاع نیست. انجمن علمی در طول ترمی که گذشت 5 کنفرانس رو برنامه ریزی کرد که 4 کنفرانس اون برگزار شد که در این پست قصد دارم در مورد این کنفرانس ها و سایر فعالیت های علمی که انجام میشه و فعالیت های دیگه ای که میشه انجام بشه صحبت کنم.
من در ابتدای امر لازم میدونم از تک تک بچه های عضو انجمن علمی برای فعالیت ها و تلاشهای بی چشم داشتشون تشکر بکنم و موضع خودم رو در قبال انجمن علمی روشن بکنم که من فقط قصد انتقاد در جهت اصلاح دارم و نه انتقاد در جهت تخریب؛ چرا که اعضای این انجمن دانشجویان هستند و مدیریت و دانشجویانی که در این انجمن فعالیت میکنند از جنس خود ما یعنی دانشجو هستند و موفقیت اونها در هر زمینه و هر سطحی موفقیت رشته عمرانه، همون طوری که موفقیت اعضای هیئت علمی در زمینه های علمی یا اجرایی نیز به شکوفایی رشته عمران منجر میشه.
خب این کنفرانس ها از نظر تعداد و بعضاً از نظر استقبال دانشجویان (مثل کنفرانس مهندس هولاکویی یا مهندس خیاط) و انسجام زمانی اونها (به طور متوسط هر 10- 15 روز یک کنفرانس) در نوع خودش بی نظیر بود چون چنین برنامه ای رو تا حالا در رشته عمران نداشتیم (منظور من از بی نظیر بودن یعنی اینکه برای بار اول اتفاق می افتاد و گرنه منظورم در سطح بسیار بالا برگزار شدن نیست)؛ از طرفی حضور داشتن سخنرانانی مثل مهندس هولاکویی یا مهندس گندمکار که در بین دانشجویان به سطح علمی بالا شناخته شده هستند باعث میشد که به راحتی از کنار اطلاعیه های کنفرانس نگذریم و میتونم حدس بزنم که همه دانشجویان هوس حضور داشتن در همه کنفرانس ها رو داشته اند که حالا به دلیل زمان بندی کنفرانس ها یا مشکلات شخصی و تداخل با ساعت کلاسها نتونستند این هوس رو برآورده کنند.
این کنفرانس ها برگزار شد؛ ولی اگر انتقادات بیان بشن از ارزش این تلاشها کم نمیشه و چه بسا باعث اصلاح و بهبود بشه، پس اجازه بدید من انتقاداتم رو که شاید خیلی بیشتر از محاسن این کنفرانس ها باشه، بیان کنم. من انتقاد اولم رو با موضوع کنفرانس ها شروع میکنم. عنوان کنفرانس هایی که برگزار شدن به این صورت بود: بررسی مصالح نوین ساختمانی، بررسی شفته آهک و کاربرد آن در پروژه های آبیاری و زهکشی، کاربرد بتن غلتکی(RCC)، بررسی اثرات ژئوتکنیک لرزه ای با در نظر گرفتن اثرات روانگرایی خاک و اجرای سازه های سنگین فولادی. همه ما دانشجویان رشته عمران میدونیم که رشته مهندسی عمران دارای گرایش های مختلفیه که همین مسئله یکی از دلایل اصلی اعتبار و اهمیت و نیاز به فارغ التحصیلان این رشتست؛ ذکر گرایش های مختلف رشته عمران برای شما دانشجویان این رشته کار عبثیه ولی من برای یادآوری هم که شده عرض میکنم که رشته عمران دارای گرایشهای مختلفی مثل سد سازی و کلاً سازه های هیدرولیکی و زیر شاخه های اون مثل کنترل منابع آبی (که خصوصاً در این سالهای کم آبی و خصوصاً در استان آبخیزی مثل استان خوزستان مدتیست از مباحث اصلی بین مدیران دستگاه های اجرائیه)، راهسازی و راه آهن و تونل سازی و پلسازی و کلاً حمل و نقل و ترابری، روشهای نوین ساخت و مدیریت و کنترل پروژه و کلاً مدیریت ساخت و مباحث بسیار مهم اون مثل مهندسی ارزش، زلزله و بهسازی سازه ها و بناها در برابر زلزله که از بحث های همیشه مطرح در کشور ماست و البته در ابتدای اینها گرایش های معروف و نام آشنایی مثل سازه اعم از سازه های فولادی و بتنی و روشهای نوین تحلیل نیروها برای بدست آوردن نیروهای طراحی و آیین نامه ها و محدودیت ها و همچنین گرایش خاک و پی و مباحث اون که همیشه در حق این گرایش اجحاف شده. حال با نگاه به این همه گرایش و مباحث که هر کدام دارای هزاران زیرشاخه هستند انتخاب 5 کنفرانس آن هم با این موضوعات زیاد قابل دفاع نیست؛ چرا که جای مباحث بسیار مهم و در خور توجهی مانند سازه های هیدرولیکی یا حمل و نقل که در استان ما این دو گرایش بسیار مطرح هستند بسیار خالی بود؛ و نکته جالب اینکه ما در این گرایشها و به خصوص در گرایش سازه های هیدرولیکی از نظر سطح علمی و اساتید مجرب و تراز بالا و با تجربه اجرایی کمبود نداریم؛ اساتیدی مانند دکتر سلحشور و یا دکتر کیامنش و یا دکتر سامانی (که به قول آقای احمدی ایشون یکی از پنج نفر اول کشور در گرایش آب هستن) و یا حتی خود آقای احمدی برای فعالیت های پژوهشی فوق برنامه بسیار علاقه مند هستند و همیشه دم از فقدان چنین برنامه هایی میزنند و من احتمال قوی میدم که اصلاً با این اساتیدی که نام بردم صحبت نشده و از اونها برای ارائه کنفرانس درخواست نشده که امیدوارم اینچنین نباشه چون دلیل بر کم کاریه.
از طرفی یکی از مهمترین اهداف ارائه کنفرانس های اینچنین علاوه بر دادن انگیزه به دانشجویان برای تحقیق و پژوهش، دادن دید به دانشجو نسبت به مباحث جدید و به روزتر نسبت به مباحث ارائه شده در کلاسه که کنفرانسی مثل مصالح نوین ساختمانی دقیقاً در این جهت و کنفرانسی مانند اجرای سازه های سنگین فولادی درست در جهت عکس این هدف قرار داره که متأسفانه یا خوشبختانه برگزار نشد. سازه های سنگین به زعم سخنان آقای هولاکویی در کنفرانسشون سالهاست که در کشورهای توسعه یافته جایگاه خودش رو از دست داده و جایگزین های بسیار بهتری پیدا کرده؛ حال با علم به این موضوع کنفرانسی با موضوعیت سازه های سنگین فولادی نشانگر عدم توجه عزیزان انجمن علمی به جهت دهی هوشمندانه فعالیت های پژوهشیست. تلاش انجمن علمی نباید فقط در جهت برگزاری کنفرانسها باشه بدون اینکه توجه و وسواس خاصی نسبت به موضوع کنفرانس ها داشته باشند، چون اونها اجبار به برگزاری این کنفرانس ها ندارند و به میل خودشون و بنا به وظیفه و مسئولیتی که دارند این کنفرانسها رو ترتیب میدن پس باید در انتخاب سخنرانان و تأیید موضوعات کنفرانس ها وسواس علمی به خرج بدن؛ موضوعی مثل کاربرد شفته آهک در پروژه های آبیاری و زهکشی اون هم با اون ارائه نچندان قوی مهندس دلگشا(البته من همین جا به عنوان یک دانشجو که در کنفرانشون حضور داشتم از ایشون تشکر میکنم) آنچنان موضوع جالب و علمی نبود که برای اون این همه سرمایه گزاری و تبلیغات شده بود؛ البته از دیدگاهی میشه این کنفرانس رو کنفرانسی فرا عمرانی و یا عمرانی-آبیاری تلقی کرد چون بیش از اینکه مباحث رشته عمران در اون مطرح شده باشه مباحث رشته مهندسی کشاورزی (گرایش آبیاری) در اون مطرح شده بود.
موضوع دیگه نحوه اطلاع رسانی و تبلیغات و در نهایت نتیجه این تبلیغات به صورت استقبال از این کنفرانسها بود؛ البته من به شخصه قبول دارم که دانشجویان رشته عمران دچار رخوت و سکون شدن و فقط دم از نبود فعالیت های فوق برنامه میزنن و زمانی که چنین برنامه هایی یا هر برنامه دیگه تدارک دیده میشه به هیچ عنوان استقبال نمیکنن و این برنامه ها رو وقت تلف کردن میخونن و عرصه رو خالی میکنن. من شنیدم که کنفرانس آقای گندمکار خیلی خلوت بوده طوری که کیفیت کنفرانس رو پایین آورده پس اطلاع رسانی یه مشکلی داشته؛ باید به این نکته توجه بشه که تبلیغ خوب این نیست که در و دیوار رو از تبلیغات پر کنیم بلکه باید طرحی رو اجرا کنیم که خود به خود جلب توجه کنه (البته با امکانات موجود) و گرنه با این همه کاغذ و اطلاعیه و تبلیغات مختلف انجام پروژه های دانشجویی یا تایپ و پرینتی که به در و دیوار چسبانده میشه تشخیص دادن و به یاد موندن فلان کنرانس در فلان روز هفته، سخته؛ البته در این یک مورد که کل در و دیوارهای دانشگاه تبدیل شده به بیلبرد و محل الصاق اطلاعیه ترحیم و تبلیغ، دانشگاه باید یه حرکتی بکنه و این مسئله رو ساماندهی کنه چون واقعاً منظره زشتیه.
مسئله دیگه اینه که ای کاش در هر کدام از این کنفرانس ها حداقل دو سه نفر از اعضای هیئت علمی رشته عمران حضور میداشتند تا کنفرانسها اعتبار بیشتری پیدا میکردند و هم سخنران و دانشجو یک دید رسمی تر نسبت به کنفرانس پیدا میکردند و هم با این حضور از سخنران قدردانی میشد؛ همچنین جای مهندس ذاکر نژاد معاونت آموزشی دانشگاه در حداقل یکی از این کنفرانس ها خالی بود که البته من از بچه های انجمن علمی شنیدم که برای ریاست دانشگاه و همه معاونت ها و اساتید رشته عمران و حتی شرکت های معروف مهندسی و مشاوره شهر اهواز دعوت نامه ارسال شده که اگر به این صورت باشه کار قابل تقدیریه.
انتقاد آخر من در مورد برگزار نشدن کنفرانس مهندس فرجادمنش در مورد سازه های سنگین فولادیه؛ خب این کنفرانس آخرین کنفرانس برنامه ریزی شده بود و زمان زیادی برای بررسی امکان برگزاری اون وجود داشته پس چرا در لحظه آخر این کنفرانس لغو شد؟ فکرش رو بکنید کسی برای حضور در این کنفرانس برنامه ریزی کرده باشه و طبق برنامه از پیش اعلام شده در اون روز و در اون ساعت زمان گذاشته باشه و به دانشگاه اومده باشه و اون موقع متوجه میشه که این کنفرانس لغو شده... من از عدم عذرخواهی و یا حتی اشاره انجمن بابت برگزار نشدن این کنفرانس در روز برگزاری کنفرانس آقای خیاط این برداشت رو کردم که لغو شدن این کنفرانس دفعتاً پیش نیومده و انجمن خیلی عادی از کنار این مسئله گذشت.
ولی با وجود این مسائل برگزاری 4 کنفرانس در یک ترم و در بازه زمانی یک ماه و نیمه همراه با تبلیغات و پذیرایی برای هر کدوم از این کنفرانسها احتیاج به تلاش و کوششی چند نفره داره که البته مجری خوش مزه کنفرانس آخر یعنی کنفرانس آقای خیاط به این مسئله اشاره کرد و ما نمیتونیم چشممون رو به روی این تلاشها ببندیم؛ البته باید به یک نکته هم اشاره بکنیم و اون اقدام بسیار زیبای انجمن در قدردانی از اساتید سخنران به وسیله اهدای لوح یادبوده که واقعاً قدردانی خوب و به یادماندنی ای بود و در دانشگاه ما یک ابداعه که به سخنرانان در یک مراسم اختتامیه لوح یادبود اهدا بشه. نکته جالب توجه آخر هم انتقاد آقای گندمکار به عنوان مدیر گروه عمران از اعضای هیئت علمی بود که در فعالیتهای پژوهشی و فوق برنامه شرکت نمیکنن و طرح این انتقاد از طرف آقای گندمکار یک انتقاد رسمیه که همیشه از طرف دانشجویان مطرح میشد.
ولی ناگفته نماند که در طول ترمی که گذشت جای یک بازدید علمی از یکی از سدهای استان خوزستان خالی بود، شاید در زمینه آشنا کردن و علاقه مند کردن دانشجویان به گرایشهای مختلف عمران هیچ چیزی جای بازدیدهای علمی از کارگاه های اجرایی رو نگیره، ای کاش انجمن علمی به این مسئله بیشتر اهمیت میداد با توجه به اینکه افرادی مانند آقایان سلحشور یا کیامنش از مدیران بلند پایه سازمان آب و برق خوزستان هستند و میتونند انجمن علمی رو در این راه کمک کنند. انشاء الله در ترمهای آینده فعالیت های انجمن رو با کیفیت تر ببینیم.
نمرات اعلام شده:
درس استاد
بتن2 هولاکویی
بتن1 تمنا
فولاد1 تمنا
فولاد2 تمنا
تصفیه خانه فاضلاب جوهرزاده
بناهای آبی خیاط زاده
مکانیک سیالات حقیقی
ترمیم ساختمانها عفیفی نژاد
ماشین آلات عفیفی نژاد
متره و برآورد عفیفی نژاد
آز مقاومت رئوفی
مصالح ساختمانی ----
زمین شناسی -----
ترابری طباطبایی
1 و 2 و شهید بهشتی رو یکی کنه و محل قدیمی بوفه رو به این امر اختصاص بده. البته این کار دلیل داشت، چون قبلاً برای کپی گرفتن نمیدونستید کجا برید چون هیچ وقت این سه محل همزمان باز نبودن. کپی ساختمون شماره 2 که اغلب تعطیل بود و خیلی کم پیش میومد که باز باشه در درجه دوم کپی ساختمون شهید بهشتی به این صورت بود البته وضعیتش کمی بهتر بود و در نهایت کپی ساختمون شماره 1 که از زمانی که من وارد دانشگاه شدم پیمانکاری اون رو آقای کریمی بر عهده داشت. تو اون وضعیت و بی نظمی اون سه کپی و سر درگمی دانشجویان برای کپی گرفتن، نظم و ترتیب و حضور همیشگی زیراکس آقای اسکندری به همراه امتیاز بیرون بودن مغازه زیراکسیش که میشد هر زمان حتی بعد از ساعت 8 شب و حتی در روزهای تعطیل بهش دسترسی داشت باعث شد که تمرکز کپی گرفتن دانشجویان به اون سمت بره و حتی اساتید هم ایشون رو بشناسن و مسیر نسخه دادن اساتید و کپی گرفتن دانشجویان به سمت کپی آقای اسکندری بره، البته یادمون نره که به این مسئله هم اشاره بکنیم که یکی از فاکتورهای موفقیت آقای اسکندری روابط عمومی خوب این آقا و طرز برخورد خوبش و وجود احترام متقابل بین ایشون و دانشجویانه؛ البته آقای اسکندری خیلی با انگیزه کار میکنه و آنچنان اطلاعاتی در مورد رشته ها و اساتید و جزوات و جدول ها و پیوست ها داره که بعضاً دانشجویان رو غافلگیر میکنه چون پیش میاد که خود دانشجو نمیدونه که فلان جزوه چند صفحست و از چند نمودار و جدول تشکیل شده و در چند مرحله کامل شده و چه قسمتهائیش حذف شده ولی این اطلاعات رو آقای اسکندری به طور کامل میدونه که البته اقتضای شغلشه ولی در نوع خودش و در مقایسه با سایر زیراکسی هایی که درون دانشگاه قرار داشتن جالب توجهه. آقای اسکندری اوایل کار فقط با یک دستگاه فتوکپی کار میکرد ولی حدود یک سالی هست که یک دستگاه دیگه هم خریده و به خط تولید خودش اضافه کرده و سفارش دانشجویان رو با سرعت بیشتری انجام میده؛ همین وضعیت باعث شد که وضعیت کپی های درون دانشگاه که مدتی بود به محل قدیمی بوفه منتقل شده بود بدتر بشه.
همون اول با پخش یک اطلاعیه که "کپی درون دانشگاه با پیمانکاری جدید و با کیفیت کپی لیزری افتتاح شد" دوباره نظرها رو جلب خودش کرد. این کپی با یک دستگاه بزرگ که با کیفیتی غیرقابل باور و به صورت لیزری کپی میگرفت کار خودش رو شروع کرد و شروع کرد به جمع کردن دوباره جزوات اساتید، چون آرشیوی که وجود داشت کیفیت قابل قبولی نداشت. همین کیفیت مثال زدنی که تشخیص نسخه اصل و کپی شده اون رو از هم غیرممکن میساخت باعث شد که توجه ها دوباره به کپی درون دانشگاه که از نظر مسافت نسبت به زیراکس بیرون دانشگاه در دسترس بود جلب بشه. پیمانکار جدید کارش رو با نظم و با جدیت شروع کرد و مزیت کارش نسبت به زیراکس اسکندری در این بود که به علت مساحت عرضی بیشتری که در اختیارش بود تونست جزوات رشته های مختلف رو به نحو احسن تقسیم بندی بکنه و نظم بده که در صورت نیاز، دسترسی به اونها حداقل زمان رو نیاز داشته باشه که یکی از دلایل این مسئله خانم بودن پرسنل زیراکس درون دانشگاهه که مثل همیشه در نظم نسبت به ما آقایون سر تر هستن. 